من پذیرفتم که عشق افسانه است

من پذیرفتم که عشق افسانه است
این دل دردآشنا دیوانه است
می‌روم شاید فراموشت کنم
با فراموشی هم‌آغوشت کنم
می‌روم از رفتن من شاد باش
از عذاب دیدنم آزادباش