آدم های این شهر هر کدام نسخه ای از خوشبختی دارند.

آدم های این شهر هر کدام نسخه ای از خوشبختی دارند.

خوشبختی یعنی دستت را بگیرم و در خیابان های این شهر راه بروم. یار در دست میان کوچه های این شهر قدم بزنم. خوشبختی این است که کافه ای در این شهر نباشد که از زیر دستمان سالم در رفته باشد. خوشبختی یک پیراهن چهارخانه آبی است که من برایت خریده باشم. خوشبختی آتش زدن یک دستمال کاغذی است میان یک کافه شیک اگر حالت را خوب کند..

راست گفته اند که باید دلت خوش باشد. راست گفته اند که گور بابای حرف مردم. گور بابای حرف مردم باید دل را خوش کرد به دویدن بچه گانه زیر باران حتی اگر همه شهر نگاهت کنند. اما یک چیز دیگر. خوشبختی این هم هست که همه این ها کنار تو باشد. خوشبختی این است که یک نفر در این جهان دوستت داشته باشد. خوشبختی این است که کسی را دوست داشته باشی. خوشبختی یعنی خوشبختیِ داشتن تو. مگر نه؟


#از_من_به_همسرم