بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
پاسخ قسمت چهارم :
ماه مبارک رمضان، فرصتی ارزشمند برای معطوف نمودن توجه، از بدن، لذت‌های گذرا و متاع دنیا، به خداوند منّان و رحمت واسعه‌ یاوست.
لذا پس از آیه مذکور (سوره بقره آیه 185)در مورد ماه مبارک رمضان و چگونگی احکام روزه گرفتن یا نگرفتن در این ماه، فرمود:
وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ فَلْيَسْتَجِيبُوا لِي وَلْيُؤْمِنُوا بِي لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ - و هرگاه بندگان من، از تو در باره من بپرسند، بگو من نزديكم، و دعاى دعاكننده را به هنگامى كه مرا بخواند اجابت مى‌كنم، پس آنان‌ بايد فرمان مرا گردن نهند و به من ايمان آورند، باشد كه راه يابند.(سوره بقره آیه 186)
پس اگر کسی هیچ یک از این فضایل ماه مبارک را درک ننمود و هنوز گرفتار این بود که چقدر به بدنش فایده دارد یا ندارد، هم چنان در بند بدن است، ولو از روی عادت یا روزه هم بگیرد! لذا فرمود: برخی از روزه‌ها، فقط دهان بستن است.
برای آدمیت انسان، چه فرقی دارد که حیوان و مرکبش را در چراگاهی رها کند که تا می‌تواند بخورد و بیاشامد،لم بدهد و آفتاب بگیرد و یا او را ساعاتی در طویله‌ای حبس کند و چیزی به او ندهد، و بعد از چند ساعت، دوباره علوفه و آب فراوان به او بدهد؟!
آن چه برای او فرق دارد و در آدم شدن او اثر دارد، این است که از مرکبش درست سواری بگیرد، نه این دم مرکبش را بچسبد و آن حیوان او را به هر کجا که خواست، بکشاند.
پس، انسان خداشناس و خداپرست، ماه مبارک رمضان را فرصتی مغتنم، برای آدم شدن، رشد، کمال و قربش به خداوند سبحان می‌شمارد و از آن بهره می‌برد، ولو برای روزه گرفتن، عذر شرعی داشته باشد. (پایان)