رها کن تا چو خورشیدی قبایی پوشم از آتش،
رها کن تا چو خورشیدی قبایی پوشم از آتش،
در آن آتش چو خورشیدی جهانی را بیارایم،
رها کن تا که چون ماهی گدازان غمش باشم،
که تا چون مَه نکاهم من، چو مه زان پس نیفزایم!!
در آن آتش چو خورشیدی جهانی را بیارایم،
رها کن تا که چون ماهی گدازان غمش باشم،
که تا چون مَه نکاهم من، چو مه زان پس نیفزایم!!
- ۶۶۲
- ۳۰ فروردین ۱۳۹۵
دیدگاه ها (۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
