یه نگا بنداز توی شب

یه نگا بنداز توی شب
چراغا روشنن توی شهر
همه چی قشنگه اما از این بالا مثه بارونِ زیر چتر
حسه شاعرانه ندارم اصلا"
یکــــ از خودم دو از این آدما خستم
که قف میشن رو شعرایه فیریکیه فروغُ
تلخی حقیقت و شیرینی دروغ
همه گــُمن و یه جوری نقشن
یا بُکنن، یا تو فاز پایین و پرچم
یه سری تو همین رنگا می میرن
یه سری تو نخ جیب و نتیجه چند چند
حرفام نقده ، نسیه نی
تو گوش خریدار بیار ، من مسیر روقیر
تنها باش چون واست مفیده
مثه من ، یکی که سایه اش سفید