میان کهکشانی پر از ستاره های گمشده ، من تو را پیدا کردم.

میان کهکشانی پر از ستاره های گمشده ، من تو را پیدا کردم. نه شبیه ستاره ی قطبی ، پر نور و راهگشا بودی. نه شبیه ستاره ای بی فروغ، غریب و تنها. تو شبیه خودت بودی،با مشخصاتی واضح و خودمانی، که حتی از کره ی ماه هم می شود تو را پیدا کرد. فاصله مان برای رسیدن با مقیاس زمینی ها هزار سال نوری بود. اما من با یک پلک زدن تو را پیدا کردم. از این پس در کتاب های علوم خواهند نوشت :"واحد رسیدن به ستاره ها به اندازه ی قلب شماست".