مے خواهم مهمانےبگیرم ... .

مے خواهم مهمانےبگیرم ... .
یک مهمانےدو نفره ،
من و .... .
من و خدا !
به صرفِ قهوه ،
قهوه اے تلخ ،
به تلخےِ خودم '
شاید برایش شکر هم گذاشتم
اما نه ... .
نمک مے گذارم !!!
باید خدا را نمک گیر کنم "
مےخواهم اینگونه او را مجبور کنم ؛
مجبور کنم تا او هم مرا دعوت کند
به همان آرامش غریبے
که در کنارش مےتوان داشت ....