«پناه»؛

«پناه»؛
میبرم «به خدا»،

از عـیبی که؛
«امروز» در خود می بینم،

و
«دیروز»
«دیگران را» به خاطر،
«هـمان عیـب» ملامت کرده ام.

محتاط باشیم؛ در «سرزنش»؛
و «قضاوت کردن دیگران».

وقتی؛
نه از «دیروز او» خبر داریم؛
نه از «فردای خودمان»