هر صبح که سپیده

هر صبح که سپیده
سلام می دهد
به پنجره ی اتاقم

یاکریم ها
سر می زنند به من

چه مانوس شده ایم ما
من ،منتظر صدای بال شان
آن ها،مشتاق سفره ی نان شان

حیران مانده ام!
کجا بال هایت بسته شد؟
که دیگر به انتظار دلم
مشتاقانه سر نزدی...