آنقدر خانه ام از بوی تو عطر آگین است

آنقدر خانه ام از بوی تو عطر آگین است
که خزان با تو چنان اول فروردین است

با تو کاه است اگر کوه به دوشم باشد
بی تو انگار که حتی نفسم سنگین است

تا تو هستی غم دل نیست که با بودن تو
چهره ای شاد در این آینه غمگین است

به تنم تکیه کن و بی غم و بی دغدغه باش
که به خوشبختیمان چشم دلم خوشبین است

دلنشین است مرا تلخترین حرف تو نیز
شوکران از لب تو مثل شکر شیرین است
سالها زخم به دل دارم و دلخوش به تو ام
زخمها را لب تو بوسه تو تسکین است

سر مویی نتوان حسن تو را گفت به شعر
چونکه هر موی تو شایسته صد تحسین است