« اگر ماه بودم، به هر جا که بودم،»

« اگر ماه بودم، به هر جا که بودم،»
دل مهربان تو را می ستودم
وگر عشق بودی، به هر جا که بودم،
فقط از تو در زندگی می سرودم
اگر ماه بودی، تو، با مهربانی،
صدای مرا تا خدا می رساندی
وگر عشق بودم تو با شعرهایت،
مرا سوی دشت غزل می کشاندی
اگر باغ بودی، چو پروانه روزی،
به عمق نگاه تو پر می کشیدم
وگر سنگ بودم، به هر جا که بودی،
به روی مزار تو می آرمیدم