{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

“من نبودم دستم بود ، تقصیر آستینم بود

“من نبودم دستم بود ، تقصیر آستینم بود
آستین مال کت ام بود ، کت ام مال بابام بود”
این شعر نشون میده ما از همون دوران طفولیت
اینجوری یادمون دادن که اشتباه خودمون رو گردن یکی دیگه بندازیم :|
دیدگاه ها (۱)

هیچ وقت تصاحب کردن را یاد نگرفتم اینکه بروی با چنگ ودندان یک...

وقتی دیگه تصمیم میگیری بی جهت مهربونیت رو به پایِ یکی نریزی ...

هر صبح به تو فکر می‌کنم ، با جای خالی‌ات حرف میزنم،تیترهای ر...

اگر به بچه های کار لبخند بزنیم؛ اگر برای درد دل ها و نارضایت...

بوسه مرگ "پارت ۲۸"دستم رو جلو اوردم تا شاید دیوار رو پیدا کن...

🇮🇩 میدونستید اندونزی نزدیک ۳۵۰ سال مستعمره هلند بود ثروتِ مر...

my love part 67

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط