من از چه چیز تو ای زندگی کنم

من از چه چیز تو ای زندگی کنم

پرهیزکه انعطاف تو ،یکسان نشسته

در هر چیزتفاهمی است

– میان ومن

و تو و گل سرخ رفاقتی است

– میان تو و من و پاییزبه

فصل فصل تو معتادم

ای مخدر من !به جوی

تشنه ی رگهای

من ، بریز بریز نه آب و خاک–که آتش

، که باد- می داندچه صادقانه تو با من

نشسته ای، من نیزاسیر سحر کلام تو

ام ، بگو: بنشین مطیع برق پیام توام ،

بگو : برخیزمرا به وسعت پروازت ای

پرنده ! مخوان که وا نمی شود این

قفل با کلید گریز!!!