بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت اول :
پاسخ به این پرسش،با استناد به آیات و احادیث،و نیز مطالعۀ سر گذشت اقوامی که با عذاب الهی به هلاکت رسیده اند، مستلزم بررسی از زوایای متفاوت میباشد که البته حتی ارائۀ فهرستی از آنها، از مجال این مختصر خارج می باشد؛ اما می توان به چند نکتۀ کلیدی اشاره نمود:
1 - اصلاً چنین نیست که خداوند متعال دیگر عذاب نمیکند؛ بلکه هر جماعت کافر، مشرک، ظالم، جنایتکار و فاسدی، حتماً دچار عذاب میشود؛ منتهی چگونگی عذاب با آن چه ما دربارۀ اقوام گذشته خواندهایم، یا آن چه انتظار داریم، متفاوت می باشد.
2 - دنیا، آخرت نیست که پاداش هر عمل صالح، یا کیفر هر انحراف و گناهی، فوری مترتب شود،بلکه دنیا دانشگاه تعلیم و تربیت و اردوگاه آدم سازی است وهدایت مستلزم بر خورداری از مُهلت برای ساخته شدن میباشد. اگر قرار بود خداوند متعال مهلت ندهد، کسی روی زمین باقی نمیماند و مهمتر آن که با هدایت إلهی مغایرت داشت: وَلَوْ يُؤَاخِذُ اللَّهُ النَّاسَ بِمَا كَسَبُوا مَا تَرَكَ عَلَى ظَهْرِهَا مِنْ دَابَّةٍ وَلَكِنْ يُؤَخِّرُهُمْ إِلَى أَجَلٍ مُسَمًّى فَإِذَا جَاءَ أَجَلُهُمْ فَإِنَّ اللَّهَ كَانَ بِعِبَادِهِ بَصِيرًا -و اگر خدا مردم را به سزاى آنچه انجام دادهاند مؤاخذه میکرد،هيچ جنبندهاى را بر پشت زمين باقى نمى گذاشت؛ ولى تا مدتى معين مهلتشان مىدهد و چون اجلشان فرا رسد خدا به كار بندگانش بيناست.(سوره فاطر آیه 45)
دقت شود که نفرمود: چون اجلشان فرا رسد، آنها را معذب میگرداند، بلکه فرمود: چون اجلشان فرا رسد، خداوند نسبت به بندگانش بصیر است؛ یعنی اوست که میداند که چه کسی، چه ظرفیتی داشته، از چه امکاناتی برخوردار بوده، در چه محیطی تربیت یافته، و چرا به انحراف رفته و مرتکب گناهان شده است.
خداوند غفار و رحیم، باب استغفار و توبه را به روی هیچ یک از بندگانش نبسته است، اما گروهی، تا آخر برنمی گردند!
عذاب اقوام گذشته : مطالعۀ تاریخ اقوامی که در گذشته معذب شدند، گواه است که اولاً اقوامی که ظلم، جنایت و فساد عمومی را بنیان گذاشتند، عذاب شدند، و ثانیاً اقوامی که دسته جمعی به کفر، شرک و ظالم روی آوردند عذاب شدند و اگر چند نفر مؤمن در میان آنها بوده، ابتدا آنها را از میان قوم بیرون آورده است و سپس عذاب را نازل نموده است.
به عنوان مثال: قوم نوح علیه السلام، بیش از نهصد سال به توحید دعوت شدند، اما کفر ورزیدند و با لجاجت تمام، به ظلم، جنایت و فساد خود ادامه دادند. آنگاه که معلوم شد این جماعت هرگز باز نمی گردندو ازنسل آنها نیز صالحی به دنیا نمیآید، (ادامه دارد...)
پاسخ قسمت اول :
پاسخ به این پرسش،با استناد به آیات و احادیث،و نیز مطالعۀ سر گذشت اقوامی که با عذاب الهی به هلاکت رسیده اند، مستلزم بررسی از زوایای متفاوت میباشد که البته حتی ارائۀ فهرستی از آنها، از مجال این مختصر خارج می باشد؛ اما می توان به چند نکتۀ کلیدی اشاره نمود:
1 - اصلاً چنین نیست که خداوند متعال دیگر عذاب نمیکند؛ بلکه هر جماعت کافر، مشرک، ظالم، جنایتکار و فاسدی، حتماً دچار عذاب میشود؛ منتهی چگونگی عذاب با آن چه ما دربارۀ اقوام گذشته خواندهایم، یا آن چه انتظار داریم، متفاوت می باشد.
2 - دنیا، آخرت نیست که پاداش هر عمل صالح، یا کیفر هر انحراف و گناهی، فوری مترتب شود،بلکه دنیا دانشگاه تعلیم و تربیت و اردوگاه آدم سازی است وهدایت مستلزم بر خورداری از مُهلت برای ساخته شدن میباشد. اگر قرار بود خداوند متعال مهلت ندهد، کسی روی زمین باقی نمیماند و مهمتر آن که با هدایت إلهی مغایرت داشت: وَلَوْ يُؤَاخِذُ اللَّهُ النَّاسَ بِمَا كَسَبُوا مَا تَرَكَ عَلَى ظَهْرِهَا مِنْ دَابَّةٍ وَلَكِنْ يُؤَخِّرُهُمْ إِلَى أَجَلٍ مُسَمًّى فَإِذَا جَاءَ أَجَلُهُمْ فَإِنَّ اللَّهَ كَانَ بِعِبَادِهِ بَصِيرًا -و اگر خدا مردم را به سزاى آنچه انجام دادهاند مؤاخذه میکرد،هيچ جنبندهاى را بر پشت زمين باقى نمى گذاشت؛ ولى تا مدتى معين مهلتشان مىدهد و چون اجلشان فرا رسد خدا به كار بندگانش بيناست.(سوره فاطر آیه 45)
دقت شود که نفرمود: چون اجلشان فرا رسد، آنها را معذب میگرداند، بلکه فرمود: چون اجلشان فرا رسد، خداوند نسبت به بندگانش بصیر است؛ یعنی اوست که میداند که چه کسی، چه ظرفیتی داشته، از چه امکاناتی برخوردار بوده، در چه محیطی تربیت یافته، و چرا به انحراف رفته و مرتکب گناهان شده است.
خداوند غفار و رحیم، باب استغفار و توبه را به روی هیچ یک از بندگانش نبسته است، اما گروهی، تا آخر برنمی گردند!
عذاب اقوام گذشته : مطالعۀ تاریخ اقوامی که در گذشته معذب شدند، گواه است که اولاً اقوامی که ظلم، جنایت و فساد عمومی را بنیان گذاشتند، عذاب شدند، و ثانیاً اقوامی که دسته جمعی به کفر، شرک و ظالم روی آوردند عذاب شدند و اگر چند نفر مؤمن در میان آنها بوده، ابتدا آنها را از میان قوم بیرون آورده است و سپس عذاب را نازل نموده است.
به عنوان مثال: قوم نوح علیه السلام، بیش از نهصد سال به توحید دعوت شدند، اما کفر ورزیدند و با لجاجت تمام، به ظلم، جنایت و فساد خود ادامه دادند. آنگاه که معلوم شد این جماعت هرگز باز نمی گردندو ازنسل آنها نیز صالحی به دنیا نمیآید، (ادامه دارد...)
- ۷۰
- ۱۰ مرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط