بلای هجران

بلای هجران

 

هیچ دانی که ز هجران تو حالم چون شد؟        
جگــرم، خون  و دلم، خون و سرشکم، خون شد

لب شیــــــرین تو ای می‏زده، فرهادم کرد         
جــــانم از هر دو جهان، رسته شد و مجنون شد

تار و پـــودم به هوا رفت و توانم بگسست       
 تــــــا به تار ســــــر زلف تــــــــو، دلم مفتون شد

 

صلوات