بی هوا صدایم کن من لقب نمیخواهم،

بی هوا صدایم کن من لقب نمیخواهم،
کم کن این تواضع را، نه! ادب نمی خواهم!

با صدا بگو جانم تا تو را صدا کردم 
من فدا شوم های زیر لب نمی خواهم ؛

سر به عشق بازویت کرده میل خواب امشب
روی بالشی از پَر، خواب شب نمی خواهم
 
یک اطاق کوچک با نقش خنده ات کافی ست
قصری از زمرّد را در غضب نمی خواهم؛

بی بهانه بی علّت در بغل بگیرم گاه
از تو لطف ایّام پرسبب نمی خواهم!

تشنه ام به احساس میمِ مالکیت در
بی هوا صدا کردن...من لقب نمی خواهم..