گفتم آرام بیا ، چون دل من ویران است

گفتم آرام بیا ، چون دل من ویران است
اندکی صبر ، نگاهم به شما حیران است

اعتمادم ز همه سلب شده ، می فهمی ؟
ز سر عشق قدیمی ، دل من نالان است

زخمی از تیشه احساس ، مرا کرد تهی
منِ من ریخت و این اشک مرا تاوان است

ترس دارم که دگر بار شوم احساسی
تو بیایی و ببینم که هوس ، مهمان است

می شود حال مرا درک کنی حس جدید
تا بفهمم زچه رو عشق ز من پنهان است

گفته ام ، باز ولی من به همه می گویم
هر چه آمد به سرم زان دل بی وجدان است ...