وقتی به تو می اندیشم

وقتی به تو می اندیشم
همهٔ ذره های هستی من گویی
از نبودنی هزار ساله بیدار می شوند

و لحظه هایم بال زنان
در آسمان لبخند تو
به سپیدی می رسند

وقتی به تو می اندیشم
پرنیان بودنت
آرام ذهن مرا
دریای زیبای آرزوست

آه،
چه بیکران زلال امیدی
که در اوست