‍ ‍ بچین میز قمارت را، دل از من روی ماه از تو

‍ ‍ بچین میز قمارت را، دل از من روی ماه از تو
بیا بردار بازی کن، سفید از من سیاه از تو
همیشه آخر بازی، کسی که سوخت، من بودم
همیشه باخت با من بوده، گاه از عشق، گاه از تو
تو رخ می تابی و من قلعه ات را آرزومندم
گل من! فیل ما مست است و گاهی کجروی دارد
نگیری خرده بر مستان، اگر بستند راه از تو
در این بن بست حیرانی، کجا می رانی ام دیگر
چه دارم رو کنم زیبای کافرکیش! آه از تو ...