حسرتش یک شانه...

حسرتش یک شانه...
دل او پروانه...
سرطان دارد او...
گوش او پر شده بود...
همهمه می کردند...
زمزمه می کردند...
مهربانی که نگو...
به ترحم دستی...
به سرش بود ولی...
او معذب شده بود...
کودکی چهار ساله...
سر او آیینه...
حسرتش یک شانه...
دل او پروانه...

. خدایا .. هنوز به تو امیدوار است .. و هنوز از این امید خسته نشده .. به فکرش باش .. بی گناه ترین است ... خدا در این ماه عزیز تمام کودکان سرطانی را شفا بده...آمین..