پارت پنجم

🖤پارت پنجم🖤
《رمان زمستون❄》
دیانا: رفتم وسایلایی ک لازم داشتم برداشتم و سوار ماشین ارسلان شدم....الان تکلیف من چیه؟
ارسلان: میای با من زندگی میکنی تا ۶ ماه دیگه ک کارت تموم شه....پولتو میگیری میری
دیانا: ی جوری با طعنه حرف میزد ک انگار کی هس منم حرصم گرف...نترس مزاحمت نمیشم بعد شیش ماه...اخم کوچیکی رو صورتش نمایان شد
ارسلان: رسیدیم پیاده شد
دیانا: اومدم وسایلامو بردارم
ارسلان: خودم بر میارم.....
دیانا: باش...حرکت کردیم سوار اسانسور شدیم..نگاه سنگین ارسلان و رو خودم حس میکردم
ارسلان: همیشه انقد کم حرفی؟
دیانا: اره...از اسانسور رفتیم بیرون کلید و انداخت تو در خونش و رفتیم داخل
ارسلان: خوش اومدی
دیانا: مرسی...رفتم داخل و ی اتاق بهم داد...
خیلی انرژی خوبی اتاقش داشت تم اتاقش بنفش و سفید بود...
ارسلان: چیزی لازم داشتی بگ
دیانا: باش
ارسلان: فعلن
دیانا: بدون اینکه بزاره خدافظی کنم...رف در بست
▪︎فردا▪︎
دیانا: از خواب پاشدم و رفتم ی دوش گرفتم...اومدم موهامو خشک کردم ی دُرس سفید پوشیدم با ی شلوار لی مشکی و ی شال نخی مشکی
خیلی وقت بود ارایش نکرده بودم ی ارایش خیلی کم کردم. و اماده شدم باید امروز میرفتیم پیش خانواده ارسلان....تو فکر خیالام غرق بودم ک ی تقه ای به در خورد
ارسلان: بیام تو؟
دیانا: بیا
ارسلان: با دیدن دیانا جا خوردم..خیلی فرق کرده بود از اون دیانای بی روح تبدیل شده بود به ی دیانای دیگه...
دیانا: اگه نگاه کردنات تموم شده کارتو بگو؟
ارسلان: ی دفعه هول کردم با حرف دیانا...خب اممم
دیانا: حرفت؟
ارسلان: اها خواستم بگم آماده ای بریم؟...
دیانا: اره
ارسلان: خب بریم...
دیانا: حرکت کردیم سمت پایین و سوار ماشین شدیم...
ارسلان: ببین اونجا باید نقش ی عاشق و بازی کنیم خب؟...و اینکه همه اینا نقشه نه چیز دیگه
دیانا: نترس من انقدر مشکل دارم ک وابسته تو نشم...
ارسلان: منظورم این نبود...
دیانا: حالا هر چی...