از هر که می پرسم می گوید جمعه می آیی، امّا کدام جمعه؟

از هر که می پرسم می گوید جمعه می آیی، امّا کدام جمعه؟
در روزگار تیره ما هر روز جمعه است وجمعه ها صبح و شب ندارند
و همه عصرند.
گفتم تا جمعه دیگر چند آدینه مانده است؟!
گفت: یک یا زهرای دیگر، گفتم: زهرا را تو می شناسی؟!
گفت: همان نیست که شب های جمعه و صبح جمعه پرده
خوان خون است و دستی بر پهلوی شکسته دارد،
گفت: و همانی نیست که کبوتران فرج را در غروب

جمعه یک به یک بر بام انتقام می نشاند؟!
من میان حضور و ظهور تو سرگردانم و حیران،
نمی دانم از توکدام را بخواهم، اگر حضور را بخواهم،
ترس آن دارم که چشمانم لیاقت دیدن تو را نداشته باشد
و اگر ظهور را خواهم، نه، نمی توانم ظهور را بخواهم،
چون خود نیز می خواهی ظهور کنی
امّا وقتی تنها وغریبی چگونه ظهور کنی؟
وقتی یار و یاوری نداری چگونه ظهور کنی؟
آخر همه این ها که می خواهند ومی گویند که یار و یاور تو هستند،
انسان های جدا خورده از رنگ هستند