«انسانیت»

«انسانیت»
بالاترین هنر،
زیباترین صفت،
و عالی ترین عبادت هاست...

اوایل بعثت پیامبر که هنوز کتابی در اختیار نبود و برای بندگی آنچنان عبادت های عملی و فیزیکی وجود نداشت اما عبادت به قدرت میشه گفت به قدرت وجود داشت.
باید بررسی کرد که این عبادت چه بوده. اون عبادت بدونه شک عشق به انسانها و مهربونی پیامبر با رفتارش بوده که بقیه رو جذب خودش کرد. و این قلب آدم ها بود که قبل از بدنشون در مقابل خدا تسلیم شد. بعد ها که خداوند نماز و روزه رو واجب کرد به حقیقت میشه گفت بر کسانی واجب کرد که قلبشون به سجده ی خداست.
و اینکه به احتمال زیاد اگر قلبتون هنوز به سمت قبله ی عشق خم نشده، نمازتون رنگ و بوی خدا نخواهد داشت و من بهتون میگم که این کارتون جزو عبادت محسوب نخواهد شد.
برای شروع وضوی قلب بگیرید، دلتونو از کینه ی همه ی آدما پاک کنید. به جای اون محبت بگذارید. هر کسی رو که میبینید که باهاتون حرف میزنه و بین دو راه گیر میکنید،یعنی دو راهیه گفتن حرفی که مد نظرم بوده و حرفی که حتی شده ذره ای حال فرد مقابلمونو بهتر کنه اون حرفی رو بزنید که حال فرد مقابلتونو بهتر کنه. هر چقدر کوچیک هم باشه مهم نیست. مهم قصدیه که دارید. اونم خوشحال کردن دیگرانه.
بعد از این وضوی قلبی.
شروع خواهید کرد به خم کردن قلبتون به سمت منبع محبت و عشق. از اون به بعد کمک کردنتون به دیگران بدون درخواست پاداش خواهد شد چون میدونید که همون حس خوب خودش تمام پاداش های دنیا می ارزه. اینطوری قلبتون به سجده خواهد افتاد در مقابل خدا.
از اون به بعد وقتی که قلبتون با خود خدا که منبع مهر و محبته دوست بشه. مگه میشه دوست ازتون چیزی بخواد و انجامش براتون سخت باشه؟؟؟؟
هم نمازتون خدایی میشه هم رفتارتون هم دینتون.

عبادت به جز خدمت خلق نیست...