.

.
می شه خوابید تا ابد، بی درد!
وسط ِ ساعتای دیواری
می شه یه روسری سبزُ فروخت
توو یه آهنگ کوچه بازاری

می شه کافکا رو خوند با عجله
می شه بحثُ به سمت مرگ کشید
می شه با یه کلاه کج، چپ شد!
توی ویلا، سیگار برگ کشید!

می شه خوابیده باشی با مریم
یه ترانه بسازی از سارا!
با فوتوشاپ توی شهرک غرب
عکس بندازی با چگوارا!

می شه یادت بره غم مردم
می شه دل خوش کنی به این بازی
قبل ِ مرگ ِ هر آدم ِ معروف
بری باهاش عکس بندازی

توی اخبار، اسمتُ ببرن
یکهو گریه ت بگیره از شادی!
می شه با پول بیت و تلویزیون
یه موزیک ساخت واسه آزادی!!
.
می شه بازی کنیم با کلمه
می شه دردُ اسیر فلسفه کرد
می شه با دستمالِ گردن ِ تو
نعره ی نسل بعد رو خفه کرد

می شه رؤیای یه جوونُ خرید
بعد با پول اون مواد کشید
وقتی مردم توو کوچه می میرن
توی حمّوم رفت و داااد کشید!

می شه یه نسل سبزُ بفروشی
خون ما رو سس ِ کچاپ کنی!
می شه از گریه کردن ِ تهران
توو اروپا کتاب چاپ کنی

می شه خیلی چیزا رو گفت و نگفت
می شه یک عمر، پرده پوشی کرد
جنده بودن شرف داره وقتی
میشه با شعر، خودفروشی کرد

مهدی موسوی