کاش من پسر بودم...

کاش من پسر بودم...
کاش پسر بودم و نشون میدادم چطور باید با یه دختر،
با کسی که عاشقته چطور رفتار کرد..
با کسی که عاشقشی چجور رفتار کنی...
میگفتم تو چرا انقد نازی اخه؟
از موهاش تعریف میکردم...
از دستاش...از برق چشماش...
از خط منحنی زیبای لبخندش...
انقدر از زیباییاش میگفتم تا دیگه محتاج شنیدن تعریف و تمجید از هیچکس دیگه ای نباشه...
شب اول اونو میخوابوندم پشت گوشی بعد خودم میخوابیدم...
اگه بهش شک میکردم...اگه بدبین میشدم...
اگه اشتباه میکرد...فراریش نمیدادم...
تنها ولش نمیکردم...ترکش نمیکردم...
درعوض با مهربونی ته تو قضیه رو درمیوردم...
بهش توجه میکردم...
هیچوقت نمیزدم تو ذوقش حتی اگه خسته بودم بی حوصله بودم عصبی بودم...
از سر تا پاش ایراد نمیگرفتم ، تغییرش نمیدادم...
نمیکوبیدم از نو بسازمش...
همونجور که بود با همون قیافه فداش میشدم...
به درد دلاش گوش میکردم هر چند مدت یبار...
میفهمیدم چقدر حساسه و مرد میشدم واسه غم‌هاش...
فدای لوس شدناش و بی طاقتیاش میشدم...
از اون دختری میساختم که دیگه نه اون کسی غیر من رو بخواد... نه من کسی مثل اون به چشمم بیاد...
کاش من پسر بودم :)