کاش دنیا مثل دیواری بود که پشت داشت و می شد رفت پشت آن ای

کاش دنیا مثل دیواری بود که پشت داشت و می شد رفت پشت آن ایستاد.
کاش دنیا در خروجی داشت که می شد از آن بیرون زد و رفت توی حیاط پشتی آن دراز کشید و خوابید.
یا در بی خیالی محض دست ها را توی جیب گذاشت و سوت زد.
یا در تنهایی مطلق نشست و سیگار کشید و ‌قهوه خورد.
کاش می شد دنیا را منظورم این است همه ی دنیا را،همه ی دنیا را با ستاره ها و‌ کهکشان ها و آسمان ها و‌زمین هایش، مثل قالی لوله کرد و کنار گذاشت.