ابراهیم از دوران کودکی عشق و ارادت خاصی به امام خمینی)ره(

ابراهیم از دوران کودکی عشق و ارادت خاصی به امام خمینی)ره( داشت.
هر چه بزرگتر میشــد این عالقه نیز بیشتر میشد. تا اینکه در سالهای قبل از
انقالب به اوج خود رسید.
در ســال 1356 بود. هنوز خبری از درگیریها و مسائل انقالب نبود. صبح
جمعه از جلسهای مذهبی در میدان ژاله )شهدا( به سمت خانه بر میگشتیم.
از میدان دور نشــده بودیم که چند نفر از دوستان به ما ملحق شدند. ابراهیم
شروع کرد برای ما از امام خمینی )ره(تعریف کردن.
بعد هم با صدای بلند فریاد زد: »درود بر خمینی«
ما هم به دنبال او ادامه دادیم. چند نفر دیگر نیز با ما همراهی کردند. تا نزدیک
چهارراه شمس شعار دادیم وحرکت کردیم. دقایقی بعد چندین ماشین پلیس
به سمت ما آمد. ابراهیم سریع بچهها را متفرق کرد. در کوچهها پخش شدیم.
دو هفته گذشت. از همان جلسه صبح جمعه بیرون آمدیم. ابراهیم درگوشه
میدان جلوی سینما ایستاد. بعد فریاد زد: درود بر خمینی و ما ادامه دادیم. جمعیت
که از جلسه خارج میشد همراه ما تکرار میکرد. صحنه جالبی ایجاد شده بود.
دقایقی بعد، قبل از اینکه مأمورها برسند ابراهیم جمعیت را متفرق کرد. بعد
با هم سوار تاکسی شدیم و به سمت میدان خراسان حرکت کردیم.