نیمه‌های گمشده 🫂🩵

نیمه‌های گمشده 🫂🩵
پارت ۲۷
از زبان: نویسنده ✍️ (بازم چاتی پاتی اومد کمک نویسنده، چون نویسنده هنوز داشت دنبال ایده زیر برگای درخت می‌گشت🗿🎀)

[همچنان حیاط عمارت پروانه...🌸]

مویچیرو:*همراه یویچیرو آروم کنار برکه کوچیک عمارت قدم میزد.*

{نور خورشید روی آب می‌افتاد و موج‌های ریز برق میزدن.☀️💧}

یویچیرو:*به انعکاس خودشون توی آب نگاه کرد.* ...سه سال...

مویچیرو:*آروم کنارش ایستاد.* ...انگار خیلی طول کشید.

یویچیرو:*لبخند خیلی آرومی زد.* ...ولی ارزش انتظارشو داشت.

مویچیرو:*بدون اینکه چیزی بگه، لبخند کوچیکی زد.*

[داخل عمارت...🍚]

اینوسکه:*دوباره دور قابلمه برنج می‌چرخید.*🗿🍚

زنیتسو:*با اخم نگاهش کرد.* ولش کن دیگه! انگار گنج پیدا کردی!🗿💔

اینوسکه: شاید ته قابلمه هنوز یه کم مونده باشه.🗿✨

{همون موقع...}

آئویی:*در قابلمه رو برداشت.*

اینوسکه:*چشم‌هاش برق زد.* 😃✨

آئویی:*داخل قابلمه رو نشونش داد.*

{...کاملاً خالی بود.}

اینوسکه:*خشکش زد.*

زنیتسو:*از خنده دولا شد.* 🤣🤣

نزوکو:*خیلی آروم خندید.* 🤭🌸

تانجیرو:*با لبخند گفت.* فکر کنم باید تا وعده بعدی صبر کنی.

اینوسکه:*آه بلندی کشید.* 🥲🍚

[دوباره حیاط...🌿]

{نسیم ملایمی وزید و چند برگ سبز از روی درخت پایین افتاد.🍃}

مویچیرو:*یکی از برگ‌ها رو با دست گرفت.*

یویچیرو:*بهش نگاه کرد.* ...می‌بینم هنوزم حواست به چیزای کوچیک جلب میشه.

مویچیرو:*به برگ نگاه کرد و خیلی آروم لبخند زد.* ...آره.

یویچیرو:*آروم شونه برادرش رو زد.* ...همین باعث میشه هنوز همون مویچیرو باشی.

مویچیرو:*چند لحظه سکوت کرد... بعد خیلی آروم گفت:* ...خوشحالم که دوباره کنارمی.

یویچیرو:*بدون مکث جواب داد.* ...منم.

{هر دو کنار هم به مسیر سنگ‌فرش‌شده ادامه دادن و صدای پرنده‌ها تمام حیاط رو پر کرده بود.🐦🌸}

ادامه دارد...🩵🎀

نویسنده ✍️:
خووووووو🥹🩵 اینوسکه بیچاره آخر فهمید قابلمه برنج کاملاً خالیههههه🤣🍚💔 ولی از اون طرف مویچیرو و یویچیرو هر لحظه بیشتر دارن مثل گذشته با هم صمیمی میشننن😭🫂💖 نظرتون؟🤓🎀 تو کامنت بگینننن🎀 کامنت رو خالی نزاریددددددد🥲💖 و حمایتتتتت؟🥺💔