بر در میکده از روی نیاز آمده ام

بر در میکده از روی نیاز آمده ام
پیش اصحاب طریقت به نماز آمده ام
صوفی و خرقه خود، زاهد و سجاده خویش
من سوی دیر مغان نغمه نواز آمده ام
از همه قید بریده ز همه دانه رها
تا مگر بسته دام بت یکدانه شویم
جامه زهد و ریا کندم و بر تن کردم
خرقه پیر خراباتی و هشیار شدم
کورکورانه به میخانه مرو ای هشیار
خانه عشق بود جامه تزویر برآر
بگذارید که از میکده یادی بکنیم
من که با یاد بت میکده بیدار شدم