بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت اول :
آغاز ازهمین نقطه‌ای است که شما به توفیق الهی شروع نمود‌ه‌ اید؛ یعنی نیّت؛چرا که آغاز هر کاری، از خوب یا بد، با نیّت می‌ باشد؛ البته مقصود از نیّت، بیان یک جمله با زبان یا گذراندن آن جمله از ذهن نمی‌ باشد؛ بلکه یعنی: عزم و تصمیم و اراده که در قلب محقق می‌شود؛ و بیان آن در قالب جمله یا به زبان آوردن آن، برای محکم نمودن تعهد و القای به خود می‌ باشد.
نیّت در این تحول بزرگ و سازنده، همان بازگشت به سوی خدا و قدم نهادن در صراط مستقیم بندگی می‌ باشد که به آن توبه گفته می‌شود.
توّاب - بسیار توبه کننده، از نام‌ های خداوند متعال می‌باشد، چرا که بسیار نظر لطف خود را به بندگان و حتی بندگان گناه کارش بازمی گرداند؛ و از ما خواسته تا این اسم شریف را نیز در خود شکوفا سازیم و تجلّی دهیم و تائب و توّاب باشیم.
امام خامنه‌ای: خدا در موارد متعدد توبه را به خودش نسبت میدهد؛ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْ لِيَتُوبُوا - (سوره توبه بخشی از آیه 118) سپس بر آنها به نظر لطف و رحمت نظر کرد، برای آن که آنان نیز به او روی آورند؛ خدا توبه کرد تا انسانها توبه کنند. توبه یعنی چه؟ یعنی توجه و برگشت. خدا به شما عطف توجه کرد؛ این موجب شد تا دل شما هم به خدای متعال متمایل شود. (1384/08/08)
توبه نیز شامل دو بخش می‌ باشد، ابتدا توجه و رویکرد به خداوند سبحان، و سپس بازگشت از گناهان به سوی خداوند منّان.
این توجه، رویکرد، ترک گناهان و باز گشت به سوی خدا، نیّتی است که باید به آن عمل شود، اما در ابتدا و گام نخست، همین که کسی در دل تصمیم بگیرد، یا به زبان نیز بگوید: خدایا! برگشتم کافی است.
آیت الله جوادی آملی : کدام گناه است که توبه‌اش را خدا قبول نمی‌ کند؟! کدام شخص است که خدا قبول نمی‌کند؟! حتی کلمه - اسْتَغْفِرُوا اللَّه - لازم نیست، رو به قبله بودن لازم نیست، دعا خواندن لازم نیست؛ اینها تشریفات است، مستحبّ است البته، اینها را بگوییم، ثواب بیشتری دارد؛ اما با یک ارادۀ تخلف ناپذیر بگوید خدایا! آمدم.(ادامه دارد...)