یک شب از دور تو را دیدم و من را دیدی

یک شب از دور تو را دیدم و من را دیدی

من فقط اشک تو اما چقدر خندیدی

روح من از بدنم رفت و نیامد خبرش

به گمانم تو خودت روح مرا دزدیدی

در و دیوار نه انگار جهان می رقصد

از همان لحظه که تو حال مرا پرسیدی

آن زمان بود که غیر از تو نبودم دیگر

تو مرا چشم و لب و گوش شدی،فهمیدی؟

وسط باغ رسیدی و به دست چشم ات

میوه ی سرخ دلم را به نگاهی چیدی

من زمین خوردم و دیدم که تو پا می کوبی

زیر پا له شدم و خون مرا پاشیدی

کاش حرفی بزنی حال مرا خوب کنی

نسخه ی درد مرا کاش که می پیچیدی

هر شب این فکر مرا تا به سحر می آزرد

اینکه لبخند خودت را به کسی بخشیدی

گوش تو ناله ی من را به پشیزی نخرید

هر چه گفتم که تو را دوست... ولی نشنیدی

خاطرت هست در آن ساعت آخر با هم

من فقط اشک تو اما چقدر خندیدی؟