فصل سوم ( شب دردناک )

فصل سوم ( شب دردناک )
پارت ۲۲۰

قدمی بهش نزدیک شد ولی دختره به عقب پناه می‌برد این حرکت های آن دو نفر ادامه داشت تا بلخره متوقف شد حال ات به دیوار تکیه داد و جیمین در یک قدمی ایستاده بود ..‌‌ هر دو دست های دختره رو گرفت و بالا سرش پین کرد رو دیوار
جیمین : کی بهت اجازه داد تا این لباس رو بپوشی ...
دختره اول به لباس تو تنش نگاه کرد و بعدش به جیمین و اشاره ای به عکس های تو مجله ای که رو میز گذاشت بود کرد .. جیمین منظوره دختره رو گرفته بود پس زود گفت..
جیمین : آره برای یکی از دختری که لیاقت پوشیدنش رو داره طراحی کردم نه برای تو معیوب
دختره بغضش رو قورت داد و صورتش را چرخاند نمیخواست در آن چشم های نفرت ای که ازش می‌بارید نگاه کنه
جیمین عصبی تر دستش را برد سمته موهای ات و محکم بین دست اش گرفت و به سمته پایین کشید ...
جیمین : زود باید اون لباس رو در بیاری وگرنه ... خودم درش میارم
از دختره فاصله گرفت دست به سینه ایستاد
جیمین : زود باش دیگه
دختره به جیمین نگاه کرد و بعدش به لباس نمیتونست جلو آن پسر منحرف لباسش را بکشه پس سمته در کناری برداشت وارد اتاق شد و به در تکیه داد سرش را تکیه داد کرده و اشک هایش جاری رو گونه هایش شد ....( پارک جیمین خیلی آدمه بدی هستی آدم های بد زندگی خوبی ندارن تو بدی بد ) با حرف های که تو ذهنش بود و شکستن قلبش مشغول پوشیدن لباس هایش شد ‌‌‌‌ ‌....
اسلاید ها به ترتیب میزارم و لباس آخری همون لباس گفته می‌شود

********** روزه بعد

جلو آینه نشسته بود گریمور مشغول میکاپ کردن آن دختر بود موهایش‌را ناز بسته بود و لباس دومی که جیمین طراحی کرده بود را پوشیده و تو آیینه به خودش نگاه میکرد
( کاش ..‌ تو فرق داشتی پارک جیمین) با گفتن ای کلمه در ذهنش به موهاش نگاه کرد
( کاش یه جور‌دیگه آشنا می‌شدیم ) نگاهی به کفش های انداخت که مشغول پوشیدنش بود ..‌
( کاش این نفرت رو من میتونستم جمع کنم از تو چشم هات پارک جیمین برام خیلی مهمی چرا .... آخه چرا نداره که ) از رو صندلی بلند شد و راهی شد سمته پنچره مردمک چشم های را سمته بیرون دوخته بود حس ترسش از جیمین را نمیتوانست پنهان کنه ولی چی پشت این احساس ترس بود