گاهی چنان بدم که مبادا ببینیم/

گاهی چنان بدم که مبادا ببینیم/
حتی اگر به دیده رویا ببینیم/
من صورتم که به صورت شعرم شبیه نیست/
بر این گمان مباش که زیبا ببینم/
شاعر شنیدنی ست ولی میل توست/
آماده ای که بشنوی ام یا ببینیم/
این واژه ها صراحت تنهایی من اند/
با این همه مخواه که تنها ببینیم/
مبهوت می شوی اگر از روزن ات شبی/
بی خویش در سماع غزل ها ببینیم/
يک قطره ام و گاه چنان موج می زنم/
در خود که ناگزیری دریا ببینیم/
شب های شعر خوانی من بی فروغ نیست/
اما تو با چراغ بیا تا ببینیم