اگرجویای احوالیمنم بیدل ترین شاعر

اگرجویای احوالی!منم "بیدل" ترین شاعر
که در هر پاره ی شعرم،غم و شادی به هم دارم
منم"جاشوی"بی پروا، که دل زد بر شب دریا
و در امواج گیسویت، نه پارو نه بَلَم دارم
ز هجرمهربان یاری،درون سینه ی محزون
دلی آکنده از درد و شکسته از ستم دارم
ز خون دیده ی رسوا،هویدا شد که عمری من
نقاب شادی وخنده بروی اشک وغم دارم
شبیخون زدبه دل عشق وجنون عقل از سرم پر داد
که تاجان دربدن باشد،برخ مژگان نم دارم