قـــدیـــمــــا.. . . .

قـــدیـــمــــا.. . . .

اون زمان ها که شامپوی موجود خمره ای زرد بود،اگه یه وقت صورتیش که رایحه ی سیب داشت گیرمون می اومد ذوق مرگ میشدیم..
سُس مایونز کالای لوکسی بود؛ پُفک نمکی و ویفِر شُکلاتی آخرتِ خوراکی ها بود.. صفهای طولانی برای ۲۰ لیتر نفت.. بگو مگو سر کپسول گاز که با کامیون تو محل ها توزیع میشد..
جهیزیه ی نوعروس که خانواده اش رو به زحمت می انداخت..پوشیدن کفش آدیداس رویا بود….
همه ی اینها بود؛ موشک و بمب و شهید و … هم بود…. اما کسی از قحطی حرف نمی زد…
.
.
.

و امـــا امـــــــــروز… . . .