دل مو درختی بی؛ به بال جاده . به سر دوست ودشمن مو وندم سا

دل مو درختی بی؛ به بال جاده . به سر دوست ودشمن مو وندم سایه . به سایم هر که نشست؛ یه برگی زم کند . من ره هرکه گذشت؛ یه بردی بم وند . حالا دی مومندمه؛ بی برگ وتنها . مندمه خوم ودلم؛ دی نیگرم جا . کس نیا سربم زنه ؛زم نیکنن یاد . کس نیبره؛ ره به دلم ای داد وبیداد؛