من آسمان پر از ابرهای دلگیرم

من آسمان پر از ابرهای دلگیرم
اگر تو دلخوری از من،من از خودم سیرم
من آن طبیب زار و بیمارم
که هر چه به خود زهر میدهم نمیمیرم
من و تو آتش و اشکیم در دل یک شمع
به سرنوشت تو وابسته است تقدیرم
به دام زلف بلندت دچار و سردرگم
مرا جدا مکن از حلقه های زنجیرم
درخت سوخته ای در کنار رودم من
اگر تو دلخوری از من،من از خودم سیرم
فاضل نظری