دوستت دارم...

دوستت دارم...
تو را به عنوان چیزهای تاریکی
که باید دوست داشت، دوست دارم.
در خفا، بین سایه و روح،
دوستت دارم...
به عنوان گیاهی که هرگز نمی‌شکوفد
اما نور گلها را در خود پنهان کرده است
ممنونم بابت رایحه‌ای که در من پنهان است،
که از عشق است
که از زمین بلند می‌شود
دوستت دارم
بی آنکه بدانم چگونه، کی و چرا
تو را بی شائبه دوست دارم
بی هیچ پیچیدگی و غروری
چرا که راهی جز این نیست...