...

...

همیشه باید کسی باشد...
تا بغض‌هایت را قبل از لرزیدن چانه‌ات بفهمد..
باید کسی باشد … …
که وقتی صدایت لرزید بفهمد...
که اگر سکوت کردی، بفهمد …
کسی باشد که اگر بهانه‌گیر شدی بفهمد...
کسی باشد که اگر سردرد را بهانه آوردی برای رفتن و نبودن بفهمد...
به توجهش احتیاج داری...
بفهمد که دلت برای قدم زدن زیرِ باران...
برایِ بوسیدنش برایِ یک آغوشِ گرم تنگ شده است...
همیشه باید کسی باشد همیشه…!

یادمان باشد آنهایی که به جای فریاد زدن سکوت میکنند،
یک روز به جای اینکه صبر کنند،
در را باز میکنند
و میروند ..