من به بند تو اسیرم تو زمن بی خبری؟

من به بند تو اسیرم تو زمن بی خبری؟
آفرین! معرفت این است که ز من می گذری
طعنه ی غیر ندیدی که بسوزد دل تو
که بدانی که چه سخت است به خدا در به دری
معرفت نیست من اینجا و تو آنجا و دلی
بگذاریم به امید نگاه دگری
درد و اندوه مرا تا قلم مرگ نوشت
قلم افسوس بخورد از من و این بی نظری
ما که رفتیم ولی این دل ناقابل ما هست
هست گرو پیش لبانت بخری یا نخری