بر شانه‌ی ِ من کبوتری‌ست که از دهان ِ تو آب می‌خورد

بر شانه‌ی ِ من کبوتری‌ست که از دهان ِ تو آب می‌خورد
بر شانه‌ی ِ من کبوتری‌ست که گلوی ِ مرا تازه می‌کند.
بر شانه‌ی ِ من کبوتری‌ست باوقار و خوب
که با من از روشنی سخن می‌گوید
و از انسان ــ که رب‌النوع ِ همه‌ی ِ خداهاست.


من با انسان در ابدیتی پُرستاره گام می‌زنم.