ای سفرکرده دلم بی تو بفرسود بیا*

ای سفرکرده دلم بی تو بفرسود بیا*
غمت ازخاک درت بیشترم سود بیا*
مایه راحت وآسایش دل بود رخت*
تا برفتی تو دلم هیچ نیا سود بیا*

این شعررا تقدیم میکنم به تمامی عزیزانی که از ویسگون رفتند......
امیدوارم که با خواندن این دوباره به ویسگون بازگردند*