تو را به جای همه زنانی که نشناخته ام دوست می دارم!

تو را به جای همه زنانی که نشناخته ام دوست می دارم!

تو را به جای همه روزگارانی که نمی زیسته ام دوست می دارم!

برای خاطر عطر گستره ی بیکران و برای خاطر عطر نان گرم !

برای خاطر برفی که آب می شود؛ برای خاطر نخستین گلها

برای خاطر جانورانی پاک که آدمی نمی رماندشان،

تو را به خاطر دوست داشتن ؛ دوست می دارم!

تو را به خاطر همه زنانی که دوست نمی دارم؛ دوست می دارم!

جز تو ،که مرا منعکس می تواند کرد؟ من خود ، خویشتن را بس اندک می بینم!

بی تو جز گستره ای بی کرانه نمی بینم؛



میان گذشته و امروز!

از جدار آینه خویش گذشتن نتوانستم!

می بایست تا زندگی را لغت به لغت فرا گیرم

راست از آن گونه که لغت به لغت از یادش می برند!

تو را دوست می دارم برای خاطر فرزانگی ات که از آن من نیست!

تو را به خاطر سلامت! به رغم همه آن چیزها که به جز وهمی نیست دوست می دارم!

برای خاطر این قلب جاودانی که بازش نمی دارم!

تو می پنداری که شکی! حال آنکه به جز دلیلی نیستی!

تو همان آفتاب بزرگی که در سر من بالا می رود؛

بدان هنگام که از خویشتن در اطمینانم !