تقاص عشق/ فصل ۲ / part ۱۲۲
تقاص عشق/ فصل ۲ / part ۱۲۲
اونجی سمتشون اومد و با نگرانی پرسید
اونجی : ات کجاست
یونگی : ات نیست
اونجی : نکنه
جیمین سریع گفت
جیمین : ات همیشه کجا میره
یونگی : دره هان
جیمین با بدو از آنجا رفت یونگی هم سریع سمته پدرش رفت و بهش
یونگی : پدر عقد جیمین و ات شب بکنید به آقای پارک هم بگو
پ/ت: چرا پسرم
یونگی : نپرس پدر لطفا
پ/ت: باشه برو بسپارش به من
یونگی با عجله از سالن بیرون رفت نگاهی به دور ورش کرد جیمین سوار ماشین شد و حرکت کرد یونگی هم سوار ماشینش شد و حرکت کرد همینکه اونا ها رفتن ماشین سیاه قشنگ و لوکسی ایستاد دره ماشین باز شد و فردی با کت شلوار مشکی سیاه از ماشین پیاده شد عینک سیاهی که رویه چشمهایش گذاشته بود رو برداشت و دوتا تار موهای من رویه پیشانیش بودن رو با انگشت اش کنار زد و با خودش گفت
..... : شیش سال گذشته خیلی زیاد نیست نه
پوزخندی زد و به حرف هایش ادامه داد
.... : نه کی گفته زیاده
دست اش را برد تویه کت جیب اش و به سمته داخل تالار رفت
......
ات درحالی که رویه تپه ای که پیشه دره هان بود روش نشسته بود با خودش زمزمه کرد
ات : مکه بهت نگفتم یه روزی اینجا جونم رو میدم
نگاهی به پایین کرد تپه بلندی بود ات هم که شما بلد نبود مطمئن بود که غرق میشه
بغضی که تویه گلوش بود تبدیل به گریه اش شد گاهی زندگی به قدری سخت میشه که راهی جز خودکشی نداری
دست اش را گذاشت رویه شکم اش و با گریه گفت
ات : نی نی من... منو ببخش.. ولی دیگه... نمیتونم نفس بکشم
از رویه زمین بلند شد و با همان لباس بلند اش چند قدم جلو رفت آفتاب در صدد غروب کردن بود با چشم های پر از اشک به پایین نگاه میکرد آب های زیبایی موج میزدن اما برای ات این آب ها قرار بود جون اش رو بگیره
.....
وارده سالن تالار شد سرو صدای زیاد و مهمان های که این طرف و اون طرف میرفتن چشم اش خورد به اونجی که رویه صندلی نشسته با لباس های عروس رویه گوشه لب اش خنده ای کرد و رفت سمت اش اونجی وقتی اون رو دید شوکه بلند شد و جلوش ایستاد
اونجی : بیتگرام ...
سلاید ۲ بیتگرام
اسلاید ۳ ماشین بیتگرام
اونجی سمتشون اومد و با نگرانی پرسید
اونجی : ات کجاست
یونگی : ات نیست
اونجی : نکنه
جیمین سریع گفت
جیمین : ات همیشه کجا میره
یونگی : دره هان
جیمین با بدو از آنجا رفت یونگی هم سریع سمته پدرش رفت و بهش
یونگی : پدر عقد جیمین و ات شب بکنید به آقای پارک هم بگو
پ/ت: چرا پسرم
یونگی : نپرس پدر لطفا
پ/ت: باشه برو بسپارش به من
یونگی با عجله از سالن بیرون رفت نگاهی به دور ورش کرد جیمین سوار ماشین شد و حرکت کرد یونگی هم سوار ماشینش شد و حرکت کرد همینکه اونا ها رفتن ماشین سیاه قشنگ و لوکسی ایستاد دره ماشین باز شد و فردی با کت شلوار مشکی سیاه از ماشین پیاده شد عینک سیاهی که رویه چشمهایش گذاشته بود رو برداشت و دوتا تار موهای من رویه پیشانیش بودن رو با انگشت اش کنار زد و با خودش گفت
..... : شیش سال گذشته خیلی زیاد نیست نه
پوزخندی زد و به حرف هایش ادامه داد
.... : نه کی گفته زیاده
دست اش را برد تویه کت جیب اش و به سمته داخل تالار رفت
......
ات درحالی که رویه تپه ای که پیشه دره هان بود روش نشسته بود با خودش زمزمه کرد
ات : مکه بهت نگفتم یه روزی اینجا جونم رو میدم
نگاهی به پایین کرد تپه بلندی بود ات هم که شما بلد نبود مطمئن بود که غرق میشه
بغضی که تویه گلوش بود تبدیل به گریه اش شد گاهی زندگی به قدری سخت میشه که راهی جز خودکشی نداری
دست اش را گذاشت رویه شکم اش و با گریه گفت
ات : نی نی من... منو ببخش.. ولی دیگه... نمیتونم نفس بکشم
از رویه زمین بلند شد و با همان لباس بلند اش چند قدم جلو رفت آفتاب در صدد غروب کردن بود با چشم های پر از اشک به پایین نگاه میکرد آب های زیبایی موج میزدن اما برای ات این آب ها قرار بود جون اش رو بگیره
.....
وارده سالن تالار شد سرو صدای زیاد و مهمان های که این طرف و اون طرف میرفتن چشم اش خورد به اونجی که رویه صندلی نشسته با لباس های عروس رویه گوشه لب اش خنده ای کرد و رفت سمت اش اونجی وقتی اون رو دید شوکه بلند شد و جلوش ایستاد
اونجی : بیتگرام ...
سلاید ۲ بیتگرام
اسلاید ۳ ماشین بیتگرام
- ۲۰.۰k
- ۲۱ اسفند ۱۴۰۳
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط