من مردم گاهی شبیه زن می گیرد دلم

من مردم گاهی شبیه زن می گیرد دلم
بی صدا زیر هجوم درد می گیرد دلم

با مرور خاطراتت روز و شب سر میکنم
پای عکست بی برو برگرد می گیرد دلم

با غرورم شرط بستم باز می گردی ولی
می شوم با زنده ای دلسرد می گیرد دلم

فکر اینکه دست سردت گرم آغوش کسی ست
با وجودی که رهایم کرد می گیرد دلم

بی شکایت زندگی کردم شدم تسلیم بخت
از بلایی که سرم آورد می گیرد دلم

لحظه های بی تو بودن سخت پیرم کرده است
روز های آخر ی بر گرد می گیرد دلم

گفته بودی مرد باش اصلا سراغم را نگیر
من مردم گاهی شبیه زن می گیرد دلم