تونبودی و به پاهای خدا افتادم

تونبودی و به پاهای خدا افتادم
دست بی رحم ترین ثانیه ها افتادم....
تو نبودی و تبِ فاصله ها پیرم کرد
عاشقِ شعر شدم،شعر زمینگیرم کرد....
مثنوی کردمت و شکر به جا آوردم
توی هر بیت فقط اسم تو را آوردم.....
آرزو کردمت و اشک نوشتم حالا
پای تو آب شده خشت به خشتم، حالا.....
قد ِیک خاطره گهگاه کنارم بِنِشین
نه عزیزم! خبری نیست،ازآن دور ببین