انشای يک بچه دبستانی در مورد ازدواج.

انشای يک بچه دبستانی در مورد ازدواج.

نام : كمال
كلاس : دبستان
موزو انشا : عزدواج

هر وقت من يک كار خوب می كنم مامانم به من می گويد بزرگ كه شدی برايت يک زن خوب می گيرم.

تا به حال من پنج تا كار خوب كرده ام و مامانم قول پنج تايش را به من داده است.

حتمن ناسرادين شاه خيلی كارهای خوب می كرده كه مامانش به اندازه استاديوم آزادی برايش زن گرفته بود.

ولی من مؤتقدم كه اصولن انسان بايد زن بگيرد تا آدم بشود ،
چون بابايمان هميشه می گويد : مشكلات انسان را آدم می كند.

در عزدواج تواهم خيلی مهم است ،
يعنی دو طرف بايد به هم بخورند.
مثلن من و ساناز دختر خاله مان خيلی به هم می خوريم.

از لهاز فكری هم دو طرف بايد به هم بخورند.
ساناز چون سه سالش است هنوز فكر ندارد كه به من بخورد ولی مامانم می گويد اين ساناز از تو بيشتر هاليش می شود.

در عزدواج سن و سال اصلن مهم نيست؛
چه بسيار آدم های بزرگی بوده اند كه كارشان به تلاغ كشيده شده و چه بسيار آدم های كوچكی كه نكشيده شده.
مهم اشق است !

اگر اشق باشد :-)ديگر كسی از شوهرش سكه نمی خواهد و دايی مختار هم از زندان در می آيد.

من تا حالا كلی سكه جم كرده ام...