این شعر که یکم سخته خوندنش تقدیم به همه ی دخترای سرزمینم

این شعر که یکم سخته خوندنش تقدیم به همه ی دخترای سرزمینم ،چه چادری چه غیر چادری،اونایی که خیلی جاها ندید گرفته شدن و اونایی که در اوج محدودیت ستاره شدن و تو جهان دیده شدن♥
کاش دنیا بهم یه دختر بده
که هرچی نداشتمو بهش بدم
میخوام هرکی که نیستمو بهش بگم
کاش دنیا بهم یه دختر بده
که بهش بگم چجوری محکم بره


بغض نکنه جلوی اوزگل
که فکرش فقط به لـش بازیاشه ، شر میکنه
زن کتک میزنه برا مشتای دیگه داد کمک میزنه
کاش دنیا بهم یه دختر بده
که قول بده آدمارو باور نکنه
زود دل نده آغوششو راحت نکنه
مثه ابزار نشه برا یه شب نباشه
عشقُ تجربه کنه بنده ی تن نباشه
مثه مادرم نشه سکوت نکنه
از بلندپروازی هاش سقوط نکنه
کاش دنیا بهم یه دختر بده
میخوام بیوه اگه شد نزنن تهمت بهش
میخوام بدونه ، زمین ِ زراعتی نیس
واسه نرای مومن صیغه ی یه ساعتی نیس
کاش دنیا بهم یه دختر بده
که بهش بگم صداشو جرعت بده
بدونه با موهای اون کسی نسخ نمیشه
اگه نتونه مادر شه مرد طلف نمیشه
کاش دنیا بهم یه دختر بده
که رحم کنه به زنی که متاهله
میخوام بدون اجازه ی مرد نفس بکشه
میخوام پرنده هارو بدون قفس بکشه
میخوام فرشته نباشه خطا جزئی از زمینه
میخوام زن باشه ، زن بمیره ، زنیت همینه
کاش دنیا بهم یه دختر بده
که بدونه دنیا جای خوبی میشه براش
علیه خشونت زن کسی نمیکنه تلاش

♫♫♫

دنیا تا وقتی اینجا
بشنو صدامو همه حرفامو
تا هست تبعیضا ، چارش
اینه که فریاد بزنی با من
دنیا تا وقتی اینجا
بشنو صدامو همه حرفامو
تا هست تبعیضا ، چارش
اینه که فریاد بزنی با من