سال‌ها منتظرِ بازگشتِ قامتِ خسته‌ی پدر بودیم تا امنیتِ خا

سال‌ها منتظرِ بازگشتِ قامتِ خسته‌ی پدر بودیم تا امنیتِ خانه را تضمین کند؛ غافل از اینکه زمان، بی‌صدا در حالِ جابجاییِ نقش‌ها بود.

​یک روز، وقتی در آینه به خود نگریستیم، دیگر آن کودکِ چشم‌انتظار را ندیدیم؛ بلکه همان «مردِ خسته» را دیدیم که صبحِ زود می‌رود و دیر بازمی‌گردد. ما نه تنها میراث‌دارِ نامِ او، که وارثِ بارِ مسئولیت‌هایش شدیم.