هوایم را داری

هَوایم را ڪہ داری،
در هوایَت بچہ میشوم؛
آغوش می‌خواهم
گفته‌باشم ؛ پُزِ داشتنَت را
بہ هَمه خواهم‌داد
شوخی ڪہ نیست
(مَن امن‌تَرین تکیه‌گاه را دارم)
بگذار تمامِ دُنیا،
حسابِ کار دستِشان بیایَد^^|..